Dodana: 5 lipiec 2007 09:35

Zmodyfikowana: 5 lipiec 2007 09:35

Nadzieja Artymowicz

Urodziła się 18 lutego 1946 roku w Bielsku Podlaskim. Studia filologiczne ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim.

Jako poetka debiutowała w 1970 r. Jest autorką sześciu tomików: "We śnie w bólu słowa" (przekład Jana Leończuka, Białystok 1979), "Razdumy" (Białystok 1981), "Siezon u biełych piejzażach", (Białystok 1990), "Za niespakojnych daroh" (Mińsk 1993), "Dzwiery" (Białystok 1994), "Adpływaje spakojnaje nieba" (Białystok 1999).

Ponadto jej materiał literacki wykorzystany był w wydaniach albumowych: „Bielsk w malarstwie i poezji” oraz „Bielsk Podlaski serce pogranicza”. Teksty poetki, jako jedynej białoruskojęzycznej autorki, zostały zamieszczone w „Antologii współczesnej poezji białoruskiej” w latach 90-tych w Mińsku.

Nadzieja Artymowicz doczekała się licznych biogramów w słownikach pisarzy białoruskich, encyklopediach literatury i sztuki, leksykonach oraz almanachach. Szereg publikacji na temat jej twórczości ukazał się w prasie polskiej, białoruskiej, angielskiej i niemieckiej. Wiersze jej autorstwa zostały przetłumaczone na język polski, angielski, niemiecki, ukraiński, serbski i rosyjski. Tłumaczyli je między innymi: Florian Nieuważny, Jerzy Litwiniuk, Jan Leończyk, Norbert Randa, Aleś Razanau oraz Tadej Korobowicz.

Poetka uczestniczyła w wielu spotkaniach autorskich w Polsce i na Białorusi (w Warszawie, Gdańsku, Białymstoku, Lublinie, Mińsku, Grodnie). Brała udział w licznych audycjach radiowych i telewizyjnych. Jest członkiem Związku Literatów Polskich, Związku Pisarzy Białoruskich oraz Stowarzyszenia Literackiego „Białowieża”.

Przestrzeń kulturowa opisana w poezji Nadziei Artymowicz stanowi jedną z najbardziej interesujących wizytówek naszego regionu, dlatego została laureatką dorocznej Nagrody Marszałka Województwa Podlaskiego w dziedzinie kultury w latach 2004-2005. Ponadto odznaczono ją Złotą Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”.


Nadzieja

otwórz wszystkie bramy
to stary sad
największy w świecie
niezależny

sad dziadka
na skrzyżowaniu wiatrów
rosa na czarnobylu
moje stopy bose

i z kłębu cierni
wypryśnie róża

szary mur w ospie kul
stare kobiety stoją
słuchają wiatru
ciemnieje krew
w szczelnych biodrach
z których obcy synów zabrali

za murem za sadem
granica księstwa

 

Opracował: Krzysztof Krajewski

facebook