Dodana: 25 maj 2004 12:57

Zmodyfikowana: 25 maj 2004 12:57

Zadania Służby Celnej przy realizacji Wspólnej Polityki Rolnej

Realizacja Wspólnej Polityki Rolnej oznacza, iż po 1.05.2004 r. nastąpią znaczne przeobrażenia w działaniu Służby Celnej. W praktyce Unii Europejskiej Wspólna Polityka Rolna oznacza m.in. system dopłat do eksportu towarów rolno-spożywczych.

Obecnie dopłaty te pochłaniają znaczną część budżetu UE, a więc przywiązywana jest duża waga do ich prawidłowego stosowania. W rozumieniu Wspólnej Polityki Rolnej rolę agencji płatniczej w Polsce pełnić będzie Agencja Rynku Rolnego. Znaczna część obecnego potencjału kontrolnego Służby Celnej będzie zajmować się realizacją zadań Wspólnej Polityki Rolnej.

Odnośnie licznych produktów rolnych ujętych w załączniku I do Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej (towary ujęte w załączniku I do Traktatu) w ramach wspólnych organizacji rynków rolnych ustalono ceny, które – ogólnie rzecz biorąc – są wyższe od światowych cen rynkowych. Z tego względu również ceny produktów przemysłowych wytworzonych z produktów rolnych (towary nieujęte w załączniku I do Traktatu) na terenie Wspólnoty są najczęściej wyższe niż na rynku światowym. Towary ujęte w załączniku I do Traktatu oraz określone towary nie ujęte w załączniku I do Traktatu są towarami objętymi wspólną organizacją rynków rolnych.  W celu ułatwienia wywozu towarów objętych wspólną organizacją rynków rolnych do krajów trzecich, eksporterowi są przyznawane refundacje wywozowe, które mają wyrównywać aktualną różnicę cen.

Stawki refundacji za towary podlegające refundacjom (czyli towary objęte refundacjami) są wyznaczane w drodze rozporządzeń przez Komisję Europejską. Są one dokładnie oznaczone w nomenklaturze refundacji (rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3846/87). W celu uwzględnienia szczególnych warunków występujących na rynkach określonych krajów trzecich lub zróżnicowanych kosztów transportu, wysokość stawek refundacji może być różna w zależności od danego kraju przeznaczenia.

Zadania Służby Celnej
Do zadań Służby Celnej należeć będzie:
- pobieranie oraz rozliczanie należności przywozowych;
- pobieranie oraz rozliczanie należności wywozowych;
- sprawowanie dozoru celnego towarów, w tym dokonywanie kontroli celnej i pobieranie próbek towarów do badań laboratoryjnych,
- potwierdzanie przywozu oraz wywozu towarów,
- przekazywanie  wniosków o refundację do Agencji Rynku Rolnego,
- dokonywanie badań laboratoryjnych i przekazywanie Agencji Rynku Rolnego wyników badań, 
- sprawdzanie ważności pozwoleń lub certyfikatów oraz potwierdzanie ilości przywożonych lub wywożonych towarów,
- rozpoznawanie, wykrywanie i zapobieganie nieprawidłowościom związanym z przywozem lub wywozem towarów oraz informowanie Agencji Rynku Rolnego o wykrytych nieprawidłowościach,
- zasięganie opinii Agencji Rynku Rolnego przy tworzeniu przepisów prawa, wewnętrznych regulacji związanych z przywozem lub wywozem towarów rolno – spożywczych,
- powtórne kontrole w ramach Rozporządzenia Rady (EWG) 4045/1989 związanych z kontrolą prawidłowości  wydawania funduszy przeznaczonych na Wspólną Politykę Rolną .

Kompetencje organów celnych
Kontrolę celną w przywozie i wywozie towarów związaną ze zgłoszeniem celnym w ramach WPR sprawują naczelnicy urzędów celnych przy pomocy podległych im urzędów celnych. Odprawy celne w ramach WPR dokonywane są w jednostkach organizacyjnych urzędów celnych – oddziałach. Urzędy wykonują ponadto:

  • bieżącą kontrolę magazynów żywności,
  • bieżącą kontrolę miejsc składowania lub przetwarzania w ramach prefinansowania.

W zakresie obejmowania procedurami celnymi towarów WPR obowiązuje specjalizacja wynikająca z przepisów wydawanych przez Ministra Finansów (projekt na stronie www.mf.gov.pl). 

Do zadań izb celnych należy:
Þ    nadzór nad realizacją  zadań wynikających z WPR wykonywanych przez urzędy celne (komórka ds. WPR),
Þ    kontrole wykonywane na wniosek Agencji Rynku Rolnego (patrz: projekt ustawy - Prawo celne, komórka ds. WPR),
Þ    wydawanie decyzji i rozstrzygnięć zgodnie z właściwością rzeczową (komórka ds. WPR),
Þ    powtórne kontrole w ramach rozp. 4045/89 (komórki kontroli podmiotów gospodarczych).

Nadzór nad całością spraw dot. WPR w ramach administracji celnej sprawuje Jednostka Centralna Służby Celnej ds. WPR (Wydział ds. WPR w Departamencie Kontroli Celnej Ministerstwa Finansów).

Kompetencje Agencji Rynku Rolnego w ramach współpracy ze Służbą Celną.

ARR jest odpowiedzialna w szczególności za:
- prawidłową implementację prawodawstwa wspólnotowego dot. administrowania mechanizmami WPR w zakresie interwencji na rynkach rolnych,
- wydawanie pozwoleń na przywóz,
- wydawania pozwoleń i świadectw wywozowych,
- wypłacanie refundacji wywozowych,
- naliczanie opłat wywozowych,
- wnioskowanie o kontrole autoryzacyjne zakładów przetwórczych,
- wnioskowanie o kontrole receptur receptur.

Powyższe informacje stanowią wprowadzenie dla podmiotów gospodarczych odnośnie realizacji WPR przez Służbę Celną.  W załączniku do niniejszej informacji przedstawia się szczegóły związane z wzorami dokumentów wymaganymi przed organami celnymi oraz sposób postępowania z tymi dokumentami.

 

 

Załącznik do informacji „ZADANIA SŁUŻBY CELNEJ PRZY REALIZACJI WSPÓLNEJ POLITYKI ROLNEJ”.

 

Niniejszy materiał ma charakter roboczy i opiera się w części na projektach aktów prawnych.  Z tego względu należy pamiętać, że niektóre zaprezentowane rozwiązania mogą ulec zmianie!

 

A.Informacje podstawowe

A1. Wykaz podstawowych przepisów (rozporządzeń Rady lub Komisji dotyczących WPP) - przepisy są dostępne na stronach internetowych: www1.ukie.gov.pl/dtc.nsf  oraz  www.europa.eu.int/eur-lex - oficjalna strona Komisji Europejskiej.

Organizacja rynków:

  • Zboża                                                                                       1766/92
  •  Wieprzowina                                                                            2759/75
  •  Mięso drobiowe                                                                       2777/75
  •  Jaja                                                                                         2771/75
  •  Świeże owoce i warzywa                                                          2200/96
  •  Wino                                                                                        1493/99
  •  Mleko i produkty mleczne                                                         1255/99
  •  Wołowina i cielęcina                                                                 1254/99
  •  Ryż                                                                                          3079/95
  •  Oleje i tłuszcze                                                                          136/66
  •  Cukier                                                                                      1260/01
  •  Przetworzone owoce i warzywa                                                 2201/96
  •  Tytoń nieprzetworzony                                                              2075/92
  •  Baranina i mięso kozie                                                             2529/01
  •  Produkty nie objęte Załącznikiem I                                            1520/00

Rozporządzenia w sprawie refundacji wywozowych:

  • Podstawowe zasady                                                                  800/99
  • Finansowanie wstępne                                                               565/80
  • Monitorowanie refundacji eksportowych                                      386/90
  • Kontrola fizyczna – przepisy szczegółowe                                 2090/02
  • Kryteria ryzyka przy kontroli fizycznej                                         3122/94
  • Nomenklatura refundacji eksportowych (ERN)                             3846/87
  • Kody ERN 2002                                                                         2319/02
  • Przyznawanie refundacji eksportowych                                       4056/87
  • Produkty wieprzowe                                                                  2331/97
  • Wołowina, cielęcina i wieprzowina do Rosji                                2584/00

System pozwoleń

  • Pozwolenia na przywóz i wywóz - szczegółowe zasady               1291/00

Inne rozporządzenia

  • Wspólnotowy Kodeks Celny                                                      2913/92 *
  • Przepisy wykonawcze do Kodeksu Celnego                              2454/93 *

      * Nie tylko WPR                                                                       

Powyższy wykaz nie uwzględnia poprawek, tj. późniejszych rozporządzeń zmieniających treść istniejących rozporządzeń. W miarę możliwości należy korzystać z ujednoliconych wersji rozporządzeń (tj. zawierających  późniejsze zmiany). Powyższy wykaz nie jest wyczerpujący, lecz zawiera najistotniejsze rozporządzenia w zakresie WPR obowiązujące w dniu jego opracowania.

A2. Rodzaje podstawowych dokumentów stosowanych w obrocie towarami objętymi WPR (symbole umieszczone przy nazwie dokumentu , np. zał. nr BA, pozwalają zidentyfikować dany wzór dokumentu występującego w niniejszym opracowaniu).

a)       Pozwolenie na wywóz (wzór AGREX zał. nr BA),
b)      Pozwolenie na przywóz (wzór AGRIM zał. nr BB) - dokument związany z kontrolą w imporcie,
c)       Certyfikat importowy na uszlachetnianie czynne(zał. BE),
d)      Pozwolenie dla lnu i konopi (zał. BD),
e)      deklaracja płatności (COM 7) (zał. HB),
f)         wniosek o przetworzenie w ramach prefinansowania (zał. HF),
g)      dokument T 5 (zał. nr CC),
h)       wniosek o refundację (zał. nr  CA),
i)         informacja o zmianach na wniosku o refundację (zał. nr CB).

Uwaga: Dokumenty AGREX, AGRIM, certyfikat importowy na uszlachetnianie czynne oraz dokument T5 traktuje się jako obowiązujące, gdyż są opublikowane w przepisach unijnych. Wzory pozostałych dokumentów zostaną opublikowane w przepisach krajowych.

B. Pozwolenia i świadectwa

B.1 Administrowanie obrotem z zagranicą towarami objętymi WPR – wprowadzenie.

Ceny produktów rolno-spożywczych na rynku wewnętrznym Unii kształtują się na poziomie wyższym niż ceny światowe. Dlatego w celu zapewnienia odpowiedniej konkurencyjności  produktów unijnych oraz stabilizacji rynku wewnętrznego obrót towarami rolno – spożywczymi podlega administrowaniu

Administrowanie obrotem polega na stosowaniu systemu pozwoleń przywozowych i wywozowych oraz świadectw refundacjyjnych. Dokumenty te wydawane są na formularzach AGREX (pozwolenie na wywóz, pozwolenie o wcześniejszym wyznaczeniu refundacji, świadectwo refundacyjne) oraz AGRIM (pozwolenie na przywóz). Wzór formularza AGREX zawiera zał. BA, zaś wzór formularza AGRIM zawiera zał. BB.

Tym samym przyjęcie zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu lub procedury wywozu uzależnione jest od przedłożenia pozwolenia na przywóz lub pozwolenia na wywóz.

Przedmiotem administrowania są niektóre towary rolno-spożywcze Wykaz towarów objętych systemem pozwoleń obejmuje zał. BC

Dla poszczególnych produktów ustalane są ilości maksymalne, które mogą być importowane lub eksportowane  bez konieczności uzyskania pozwolenia. 

Pozwolenia i świadectwa wystawia Agencja Rynku Rolnego.

B.2 Co to jest pozwolenie i czym różni się od świadectwa`?

Pozwolenie i świadectwo upoważnia i jednocześnie zobowiązuje do wywozu lub przywozu w danym terminie określonej ilości produktów rolno - spożywczych.

Pozwolenie (przywozowe i wywozowe)  jest wystawiona na określoną ilość produktów (określanych jako produkty z Załącznika I do Traktatu ustanawiającego Wspólnoty Europejskie).

Świadectwo refundacyjne jest wystawiony na określoną  wartość produktów przetworzonych (tzw. „towarów non-annex I”, czyli towarów nie ujętych w Załączniku Nr I), gdzie refundacja jest przyznawana jedynie do produktów podstawowych użytych do wytworzenia towarów.

Należy podkreślić, że eksporter nie ma obowiązku przedłożenia świadectwa do zgłoszenia celnego, zaś same certyfikaty nie podlegają odsaldowywaniu przez organy celne.

B.3         Jak wygląda pozwolenie (świadectwo)?

Pozwolenia i  świadectwa na wywóz są sporządzane na formularzu AGREX (załącznik do rozp. 1291/2000). Formularze mają wymiary 210 (+/- 5)mm x 297(+/-8)mm, są nadrukiem giloszowanym koloru sepii (w przypadku pozwoleń na przywóz AGRIM jest to kolor zielony).

Formularze posiadają numery, indywidualne dla każdego formularza. Należy zaznaczyć, że czym innym są numery pozwoleń i świadectw nadawane przez organy wystawiające (w Polsce – Agencja Rynku Rolnego). Numer pozwolenia lub  świadectwa (nie formularza) jest podawany w dokumentach celnych.

B.4         Rodzaje pozwoleń i świadectw.

Wydawane na formularzach AGREX i AGRIM są:
- pozwolenie na wywóz;
- pozwolenie na wywóz o wcześniejszym wyznaczeniu refundacji;
- pozwolenie na przywóz;
- świadectwo refundacyjne (dla towarów non-annex I,) - poza sfera zainteresowań Służby Celnej,
- duplikat.

W przypadku przywozu lnu i konopi wymagane  jest pozwolenie wydawane na nieco odmiennym formularzu – zał. nr BD

W przypadku utraty pozwolenia lub świadectwa lub wyciągu ze świadectwa, i o ile dokumenty te zostały wykorzystane w całości lub w części, Agencja Rynku Rolnego może  wydać stronie zainteresowanej duplikat, w taki sam sposób sporządzony i poświadczony jak oryginały oraz oznaczony w sposób widoczny, na każdym egzemplarzu, „duplikat”. Duplikaty nie mogą być używane w celu obejmowania towarów procedurą celną.

Duplikat przedstawia się w urzędach celnych, w których przyjęte zostały, na podstawie utraconego pozwolenia, świadectwa lub wyciągu, zgłoszenie wywozowe lub przywozowe. Organy celne na duplikacie poświadczają dokonanie przywozu lub wywozu. 

B.5         Tolerancja

Pozwolenie jest wystawione na określoną ilość produktów, wyrażoną w kilogramach, tonach lub sztukach. Waga niektórych towarów może się jednak zmieniać w zależności od różnych czynników zewnętrznych (np. wilgotność powietrza), w związku z czym zasadniczo można przewieźć 5% towarów więcej (lub mniej) niż jest to wyrażone na pozwoleniu.

Powyższa różnica nosi nazwę „tolerancji”. W niektórych przypadkach tolerancja może być inna niż 5% - tolerancja dla poszczególnych przypadków jest wymieniona w polu 19 pozwolenia.

B.6  Pozwolenia innych krajów członkowskich.

Pozwolenia wydane w innych państwach członkowskich mogą być wykorzystywane w każdym kraju Unii. Oznacza to, że pozwolenie wydana np. przez Rural Payment Agency (angielska agencja płatnicza, odpowiednik Agencji Rynku Rolnego) jest ważna na terenie całej Unii, czyli również w Polsce.
Tryb postępowania z pozwoleniami wydanymi przez inne agencje płatnicze jest analogiczny do postępowania z pozwoleniami wydanymi przez Agencję Rynku Rolnego.
Organy celne mogą zażądać przedłożenia urzędowego tłumaczenia przedstawione pozwolenia (zgodnie z rozp. 1291/00).

B.7 Przenoszenie uprawnień

Uprawnienia (prawa) wynikające z pozwoleń mają charakter imienny, tj. dotyczą wyłącznie konkretnych osób. Uprawnienia te mogą być przenoszone przez osobę, która uzyskała pozwolenie na inne osoby. ARR w celu potwierdzenia przeniesienia praw dokonuje adnotacji w polu 6 pozwolenia „Przeniesienie praw”, co potwierdza datą i pieczęcią. Przeniesienie następuje z chwilą dokonania wpisu. Przeniesienie praw bez adnotacji ARR jest nieważne.
Przeniesienie dotyczy jedynie niewykorzystanej części produktów lub towarów, na którą opiewa pozwolenie i jest możliwe tylko w okresie ważności pozwolenia.
Nie jest możliwe dalsze przeniesienie praw (chyba że „z powrotem” na pierwszego cedenta).
Możliwość przeniesienia praw nie dotyczy wszystkich produktów i towarów.
Nie można przenieść na inną osobę wynikających z pozwolenia obowiązków.

B.8 Okres ważności.

Terminy ważności pozwoleń są wyrażane w dniach lub miesiącach i mogą się znacznie od siebie różnić w zależności od rynku. Data wynikająca z pola 12 pozwolenia określa jej ostatni dzień ważności. W przypadku gdy ARR przedłużyła okres ważności danego pozwolenia, nowa data jest zapisywana w polu 24 pozwolenia na wywóz lub 26 pozwolenia na przywóz.
Produkty objęte pozwoleniem muszą zostać objęte dozorem celnym najpóźniej w ostatnim dniu ważności pozwolenia. Jeśli ostatni dzień ważności przypada na dzień wolny od pracy, okres ważności jest przedłużany do końca następnego dnia roboczego.
Istnieją pozwolenia z podanym dokładnym terminem ważności do konkretnego dnia (regułą jest, że okres ważności pozwolenia jest podawany w miesiącach, a pole 12 określa jedynie ostatni dzień danego terminu).  W takim przypadku, jeśli ten dzień przypada na dzień wolny od pracy, okres ważności nie jest przedłużany do następnego dnia roboczego.

B.9 Miejsce przeznaczenia.

Niektóre pozwolenia są ważne  tylko w przypadku wywozu do konkretnych krajów. W takim przypadku w Polu 7 jest wpisywany kraj (lub kraje) przeznaczenia oraz jest zaznaczane pole „Obligatoryjnie -  TAK”.

B.10  Ilość towarów.

Pozwolenia są wydawane na konkretne ilości towarów. Ilości te są wskazywane w polach 17 i 18. W stosunku do niektórych towarów jest stosowana tolerancja (zazwyczaj 5%), która jest ujawniana w polu 19.

B.11 Rodzaj towarów.

Rodzaj towarów, na jaki jest wystawione pozwolenie jest wskazywany w Polach 15 i 16. Pole te zawierają kody Nomenklatury Scalonej (CN) oraz odpowiedni opis towarów.

B.11.1     Mieszanki

Artykuł 12 rozp. 800/1999 – mieszanki o kodach należących do działów 2, 10 i 11 Taryfy Celnej:

Mieszanka ma kod 12-znakowy (nomenklatury refundacji) składnika, który stanowi co najmniej 90% mieszanki. W przypadku, gdy żaden składnik mieszanki nie stanowi 90% mieszanki dla celów wypłaty refundacji wywozowej uważa się, że mieszanka ma kod 12-znakowy składnika, dla którego obowiązuje najniższa stawka refundacji (ze wszystkich składników), np. mieszanka, w której 60% stanowi jęczmień (o kodzie 1003) a 40% żyto (o kodzie 1002), gdy stawka refundacji do wywozu jęczmienia wynosi 20 Euro/1000kg a dla żyta 15 EURO/1000kg, wtedy mieszanka ma kod 1002.

B.11.2  Grupy produktow

M.in. na rynkach: zboża, wołowiny, wieprzowiny, drobiu i jaj, wina, świeżych owoców i warzyw, owoców i warzyw przetworzonych do celów administrowania refundacjami eksportowymi Komisja Europejska wprowadziła podział produktów na kategorie i/lub grupy.
W przypadku, gdy pozwolenie na wywóz o wcześniejszym wyznaczeniu kwoty refundacji została wydana na produkt o 12-znakowym kodzie należący do danej kategorii, oznacza to, że przedsiębiorca (posiadacz/cesjonariusz pozwolenia) może dokonać wywozu i złożyć wniosek o refundacje i T5 w stosunku do produktu o kodzie 12-znakowym objętym pozwoleniem ale również dla produktu o kodzie należącym do tej samej kategorii. Saldowanie przeprowadzać należy w sposób typowy, gdyż w ramach danej kategorii ilości poszczególnych produktów są równoznaczne czyli przeliczane są w stosunku 1:1.

B.12 Kiedy nie jest wymagane pozwolenie

Zasadą jest, że w przypadku zgłoszenia celnego towaru podlegającego systemowi pozwoleń (czyli objętego załącznikiem Nr III do rozp. 1291/00, zał. BC), organowi celnemu powinno zostać przedłożone pozwolenie.

Wypadki, gdy pozwolenie nie jest wymagane, to:
- obrót pozbawiony charakteru handlowego,
- obrót zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 918/83 (zwolnienia od cła),
- ilość sprowadzanych produktów nie przekracza ilości minimalnych określonych przez KE (zał. nr III do rozp. 1291/00),
- wprowadzenie do tzw. specjalnych miejsc przeznaczenia, tj.:       dostawy wewnątrz Wspólnoty zaopatrujące w artykuły spożywcze statki żeglugi morskiej i samoloty obsługujące linie międzynarodowe,
- dostawy dla organizacji międzynarodowych ustanowionych we Wspólnocie,
- dostawy dla sił zbrojnych stacjonujących na terytorium Państwa Członkowskiego, lecz nie służących pod jego komendą.
- umieszczenie w magazynie żywności,
- dostawy zaopatrzenia dla platform wiertniczych,
- dostawy zaopatrzenia na otwartym morzu dla okrętów pod banderą państwa członkowskiego.

C   REFUNDACJE WYWOZOWE

C.1  Uwagi ogólne.

W ramach Wspólnej Polityki Rolnej istnieje mechanizm umożliwiający eksporterom uzyskanie refundacji eksportowych w związku z wywozem niektórych produktów podstawowych (objętych Załącznikiem Nr I do Traktatu Ustanawiającego Wspólnoty Europejskie) oraz towarów z grupy non-annex I (niektóre towary przetworzone nie objęte Załącznikiem Nr I).  
Zadaniem organów celnych w tym zakresie jest potwierdzanie wniosków o refundację, dokumentów T5, saldowanie pozwoleń oraz kontrola fizyczna i kontrola podmiany (substytucji).

C.2  Kiedy można uzyskać refundację bez pozwolenia.

Zasadniczo, w przypadku produktów podstawowych, możliwość uzyskania refundacji wywozowej jest ściśle związana z posiadaniem pozwolenia na przywóz o wcześniejszym wyznaczeniu refundacji. Przepisy unijne w następujących przypadkach przewidują ponadto możliwość uzyskania refundacji wywozowej do wywożonych produktów podstawowych bez konieczności posiadania pozwolenia:
- ilość produktów nie jest większa niż ilość maksymalna, która może być przywożona lub wywożona bez konieczności uzyskania pozwolenia (zał. nr III do rozp. 1291/00),
- przedsiębiorca stosuje specjalną procedurę przewidzianą dla regularnych, niewielkich wysyłek,
- produkty są dostarczane do sił zbrojnych państw członkowskich stacjonujących w krajach nieczłonkowskich lecz nie pozostających pod ich dowództwem,
- produkty są dostarczane na wyspę Helgoland,
- wprowadzenie do tzw. specjalnych miejsc przeznaczenia, tj.:
- dostawy wewnątrz Wspólnoty zaopatrujące w artykuły spożywcze statki żeglugi morskiej i samoloty obsługujące linie międzynarodowe,
- dostawy dla organizacji międzynarodowych ustanowionych we Wspólnocie,
- dostawy dla sił zbrojnych stacjonujących na terytorium Państwa Członkowskiego, lecz nie służących pod jego komendą,
-  umieszczenie w magazynie żywności,
- dostawy zaopatrzenia dla platform wiertniczych,
- dostawy zaopatrzenia na otwartym morzu dla okrętów pod banderą państwa członkowskiego,
- inne dostawy zaopatrujące w artykuły żywnościowe poza Wspólnotę na podstawie art. 45 rozp. 800/99.

W celu uzyskania refundacji eksportowej w przypadku wywozu towarów z grupy non-annex I istnieje konieczności uzyskania świadectwa refundacji lecz nie ma konieczności przedkładania go organom celnym.

C.3  Wniosek o refundację.

Jeżeli eksporter ubiega się o uzyskanie refundacji w związku z dokonywanym wywozem, jest zobowiązany złożyć we właściwym urzędzie celnym wniosek o refundację.
Wzór tego wniosku wraz z instrukcją jego wypełniania zawiera zał. CA

C.4 Nieprawidłowo wypełniony wniosek o refundację.

W praktyce organów celnych bardzo często zdarzają się przypadki przedkładania nieprawidłowo wypełnionych dokumentów. Nie inaczej jest z wnioskiem o refundację. Niniejsza cześć określa sposób postępowania w przypadku przedłożenia organom celnym niewłaściwie wypełnionego wniosku o refundację.
Zasadą jest, że raz złożony kompletnie wypełniony wniosek, nie może zostać zwrócony eksporterowi. Wszelkie zmiany mogą być wprowadzane jedynie z zastosowaniem „Formularza korygującego”  (zał. CB). 

C.5  Wniosek korygujący.

Niezależnie od tego, czy została przeprowadzona kontrola fizyczna, a także niezależnie od wyników kontroli dokumentacyjnej, eksporter może złożyć wniosek korygujący z własnej inicjatywy. 
Formularz korygujący może zostać złożony w  każdym czasie, jednak nie później niż w ciągu 12 miesięcy od daty objęcia towaru dozorem celnym.
Uwaga: Przyjęcie korekty może skutkować koniecznością weryfikacji zgłoszenia celnego.
Należy pamiętać, że na wniosku korygującym będą potwierdzone jedynie te dane, do których organ celny ma dostęp! 

C.6  Dokument T5

Pełne rozliczenie pozwolenia i uzyskanie refundacji jest uzależnione od przedłożenia agencji płatniczej „dowodu eksportu”. Przepisy unijne określają, że w przypadku eksportu przez terytorium innego państwa członkowskiego, dowodem wywozu jest dokument T5. W Polsce dokument ten został przyjęty również dla potwierdzania wywozu bezpośrednio z terytorium RP.
Za każdym razem, gdy urząd celny wywozu nie jest urzędem celnym wyjścia, w celu uzyskania refundacji eksporter jest zobowiązany do dołączenia do zgłoszenia celnego wypełnionego dokumentu T5.

Należy zwrócić uwagę na prawidłowe wypełnienie pola 104 dokumentu T5.  Ponieważ dokument T5 jest wykorzystywany nie tylko do celów potwierdzania wywozu towarów objętych refundacjami wywozowymi, należy upewnić się, że pole to zawiera odpowiedni wpis odnoszący się do rozp. 800/99.
W przypadku nieprawidłowo wypełnionego dokumentu T5 organ celny może odmówić przyjęcia zgłoszenia celnego – stosuje się te same zasady, co w przypadku nie przedłożenia innych wymaganych prawem załączników do zgłoszenia celnego.

D   WYWÓZ TOWARÓW Z WNIOSKIEM O REFUNDACJĘ.

D.1 Zawiadomienie urzędu celnego

Zgodnie z art. 5 ust. 7 lit. b rozp. 800/99 każda osoba dokonująca wywozu produktów, w odniesieniu do których ubiega się o przyznanie refundacji jest zobowiązana powiadomić urząd celny na przynajmniej 24 godziny przed rozpoczęciem czynności załadunkowych i określić przewidywany czas trwania załadunku.
Powiadomienie powinno zawierać, oprócz danych eksportera informacje na temat towaru (ilość, nazwa, kod CN/ERN, kod receptury), nazwę kraju przeznaczenia oraz szczegóły dot. Środka transportu (nazwa, nr rejestracyjny, nr kontenera itp.).

D.2 Zgłoszenie celne.

Ze względu na miejsce objęcia procedurą stosuje się następujący podział:
a) Objęcie procedurą wywozu w urzędzie celnym (oddziale) związana ze zgłoszeniem celnym i kontrolą celną w siedzibie urzędu celnego.
b) Objęcie procedurą wywozu w miejscu załadunku  (dotyczy jedynie wywozu towarów, co do których składany jest wniosek o refundację eksportową).
Ponieważ liczba urzędów, w których będzie można dokonywać zgłoszeń towarów z wnioskiem o refundację będzie ograniczona, zarówno dla organów celnych jak i dla eksporterów znacznie wygodniejsza jest forma opisana w pkt.b). Wymaga to jednak dokonania dodatkowych czynności. Najważniejsze jest, że dla  zastosowania tej formy ułatwienia, dyrektor izby celnej właściwy ze względu na miejsce załadunku towaru, powinien uprzednio na wniosek przedsiębiorcy zatwierdzić miejsce załadunku, w którym towary będą obejmowane procedurą celną . Zatwierdzenie takie dokonywane jest w formie decyzji.  Miejsce zatwierdzone dla potrzeb refundacji eksportowych jest miejscem uznanym w rozumieniu przepisów prawa celnego.
Warunki wymagane do zatwierdzenia miejsca załadunku powinny wynikać ze specyfiki wywożonego towaru, środka transportu, możliwości technicznych przedsiębiorcy niezbędnych do przeprowadzenia kontroli fizycznej, pobrania próbek, itp.

D.3 Objęcie procedurą w urzędzie (oddziale) celnym.

Czynności wykonywane w urzędzie (oddziale) celnym w przypadku towarów objętych WPR nie różnią się (z wyjątkiem obowiązku wcześniejszego poinformowania organu celnego) od czynności wykonywanych w ramach odprawy innych towarów. Należy podkreślić, że WPR  nie zmienia ogólnych zasad dotyczących obejmowania procedurą celną i kontroli towarów.
Ponieważ czynności związane z kontrolą i rewizją towarów objętych wnioskiem o refundację są bardzo szczegółowe i czasochłonne, należy pamiętać o odpowiednio wczesnym, przed zakończeniem pracy urzędu, przedstawieniu – dokonanie tego ich „za pięć dwunasta” może skutkować koniecznością wykonania kontroli w dniu następnym.

D.4 Objęcie procedurą w siedzibie przedsiębiorcy

(dotyczy jedynie towarów zgłoszonych do procedury wywozu i co do których składany jest wniosek o refundację eksportową).

D.4.1 Zawiadomienie urzędu celnego

O zamiarze dokonania wywozu przedsiębiorca zawiadamia właściwy miejscowo oddział celny na co najmniej 24h przed rozpoczęciem załadunku i określa czas trwania załadunku.
Wraz z zawiadomieniem przesłane jest w formie elektronicznej lub faksem, zgłoszenie celne.

D.4.2 Załadunek towarów

Przed rozpoczęciem załadunku towary powinny być przygotowane do wysyłki (oddzielone w sposób wyraźny od innych towarów).

D.4.3  Objęcie procedurą

W zależności od wyniku analizy ryzyka, organ celny decyduje, czy zostanie przeprowadzona szczegółowa kontrola towarów. Jeżeli organ odstępuje od kontroli, to po zakończeniu załadunku towar wraz ze zgłoszeniem celnym oraz innymi wymaganymi dokumentami (T5, pozwolenie na wywóz) powinien zostać dostarczony do urzędu celnego, gdzie zostaną dokonane formalności celne.

Jeżeli organ celny zdecyduje o przeprowadzeniu kontroli, to wszelkie formalności zostaną wykonane w siedzibie przedsiębiorcy.

D.4.4  Objęcie procedurą w siedzibie przedsiębiorcy system CELINA

Þ    Przedsiębiorca zawiadamia (faksem, elektronicznie, osobiście), na co najmniej 24 godziny przed rozpoczęciem czynności załadunkowych i określa przewidywany czas trwania załadunku np. 3 godziny. W decyzji o zatwierdzeniu miejsca może  być wyznaczony inny termin na przekazanie powiadomienia.
Þ    Jednocześnie albo nie później niż do końca dnia, w którym zostało złożone zawiadomienie, przesyła elektronicznie dokument XML SAD ze znacznikiem, iż jest to SAD z refundacją przez WWW do systemu Celina (do poczekalni),w systemie CELINA dla funkcjonariusza dokument ten jest specjalnie oznaczany informacją, że pojawił się nowy dokument objęty dopłatami. Jeżeli przesłanie zgłoszenia celnego w formie elektronicznej nie jest możliwe, należy przesłać je w jakikolwiek inny sposób (osobiście, faksem). W takim przypadku dane ze zgłoszenia będą ręcznie wprowadzone do systemu CELINA. 
Þ    Dokument w tym statusie czeka aż do faktycznej obróbki (kontroli w siedzibie podmiotu).
Þ    Po przeprowadzeniu kontroli funkcjonariusz wraca do urzędu i kończy kontrolę na dokumentach w systemieàzwalnia towar.

D.4.5 Zgłoszenie celne a inne dokumenty.
Podstawowymi dokumentami, które wymagane są przy zgłoszeniu celnym w ramach refundacji wywozowych są: wniosek o refundację, pozwolenie oraz dokument T5. Dokumenty te powinny zostać dostarczone do oddziału celnego wraz z zawiadomieniem. Możliwe jest aby na tym etapie by one przesłane faksem lub dostarczone w kserokopiach.  Decyzja, o której mowa w D.2,  może określać inne zasady przekazywania tych dokumentów.

E   ZADANIA URZĘDU CELNEGO WYJŚCIA

Urząd celny wyjścia jest to (co do zasady) urząd, przez który towary opuszczają obszar celny Wspólnoty. Szczegółową definicję urzędu wyjścia zawiera art. 793 ust. 2 Rozp. 2454/93.

Zadaniem urzędu celnego wyjścia jest kontrola i potwierdzenie faktycznego wywozu towarów. Urząd celny wyjścia sprawuje dozór nad faktycznym wywozem towarów. Sprawdza on, czy towary oznaczone w przedłożonym zgłoszeniu wywozowym, z tytułu którego jest składany wniosek o refundację lub w dokumencie T5  są kompletne i niezmienione.

Ponieważ dowód, iż towary opuściły obszar celny Wspólnoty będzie dostarczany w postaci dokumentu T5, należy upewnić się że kierowca jest poinformowany o konieczności przedłożenia tego dokumentu w urzędzie celnym wyjścia. Dokument T5 nie jest obowiązkowy dla procedury celnej, w związku z czym funkcjonariusz celny może nie wezwać do jego przedstawienia! W interesie eksportera leży zapewnienie, aby dokument ten był przedstawiony w urzędzie celnym wyjścia.

F   PREFINANSOWANIE

F.1          Zasady ogólne

Prefinansowanie polega na możliwości wypłacania refundacji przed faktycznym wywozem towarów, w sytuacji jeżeli eksporter deklaruje zamiar wywozu po wcześniejszym ich przetworzeniu pod dozorem celnym (nie mylić z gospodarczymi procedurami celnymi) lub składowaniu. Zagadnienie to regulują przepisy art. 26-35 rozp. 800/99 oraz rozp. 565/80.
Zasadą jest, że termin w jakim towary mogą być objęte systemem prefinansowania równy jest pozostałej części okresu ważności pozwolenia na wywóz. W przypadku gdy wywóz nie odbywa się na podstawie pozwolenia, termin ten wynosi dwa miesiące od daty przyjęcia deklaracji płatności. Pozwolenie ARR na stosowanie systemu prefinansowania może określać inny termin.

F.2  Pozwolenie na stosowanie systemu prefinansowania.

Pozwolenie (w formie decyzji administracyjnej) na stosowanie systemu prefinansowania wydaje Agencja Rynku Rolnego. Przed wydaniem pozwolenia ARR zasięga opinii dyrektora właściwej izby celnej. Opinia jest wyrażana po wcześniejszej ocenie czy miejsce spełnia warunki niezbędne dla właściwego sprawowania dozoru celnego, w tym zapewnia nienaruszalność i tożsamość towarów.
Pozwolenie  na stosowania systemu prefinansowania precyzuje jednocześnie moment przedstawienia pozwolenia na wywóz lub pozwolenia o wcześniejszym wyznaczeniu refundacji (czy w momencie wprowadzenia czy też w momencie wyprowadzenia z systemu prefinansowania).

F.3  Składowanie w ramach prefinansowania

F.3.1 Wprowadzenie do składu.

Przy wprowadzeniu towarów do miejsca zaakceptowanego przez organ celny przedsiębiorca składa deklarację płatności – dokument com 7, wzór dokumentu stanowi zał. HB. Składowanie odbywa się w ramach procedury składu celnego.

F.3.2 Wyprowadzenie ze składu

Towary składowane muszą być wywiezione.

Przy wyprowadzaniu składowanych towarów w celu fizycznego wywozu za granicę, obowiązuje procedura jak przy standardowym zgłoszeniu towarów objętych refundacjami wywozowymi.

F.4   Przetwarzanie  w ramach prefinansowania

F.4.1 Wprowadzenie

Przedsiębiorca składa  do urzędu celnego, zgodnie z właściwością miejscową, wniosek o przetwarzanie w ramach prefinansowania (deklarację płatności), wzór zał. HF, Tryb postępowania z takim wnioskiem jest analogiczny do postępowania z wnioskiem o refundację. Przetwarzanie nie jest procedura celną.

F.4.2         Wyprowadzenie

Przy wyprowadzaniu towarów przetworzonych w ramach prefinansowania, w celu fizycznego wywozu towarów za granicę, obowiązuje procedura jak przy standardowym zgłoszeniu celnym towarów objętych refundacjami.

G          MAGAZYNY ŻYWNOŚCI

G.1         Podstawy

Magazyny żywności (art. 40-43 rozp. 800/99) pozwalają eksporterom produktów wspólnotowych na otrzymanie zaliczki na poczet refundacji eksportowej w stosunku do towarów, które będą dostarczone wewnątrz Wspólnoty jako zaopatrzenie statków żeglugi morskiej i samolotów obsługujących linie międzynarodowe.

Refundacja jest wypłacana po wprowadzeniu towarów to magazynu żywności. 

Zgodę na  prowadzenie magazynu żywności wydaje dyrektor izby celnej po wcześniejszym zasięgnięciu opinii naczelnika właściwego urzędu celnego oraz Agencji Rynku Rolnego, natomiast nadzór nad funkcjonowaniem magazynu sprawuje naczelnik urzędu celnego.

G.2         Cel prowadzenia magazynu

Magazyny żywności pozwalają podmiotom eksportującym towary wspólnotowe na uzyskanie podobnych korzyści finansowych, jakie uzyskaliby gdyby importowali towary spoza Unii i wprowadzali je do składów celnych w celu reeksportu. Wypłacana zaliczka zmniejsza koszty uzyskania produktów, co powoduje, że ich cena staje się porównywalna z ceną produktów spoza Unii.

G.3         Pozwolenie na prowadzenie magazynu żywności

G.3.1        Podstawy.

Magazyny żywności są miejscami zaakceptowanymi przez organ celny do przechowywania zaopatrzenia statków żeglugi morskiej i samolotów obsługujących linie międzynarodowe. Pozwolenie może być udzielne dla nowo tworzonego magazynu żywności lub może obejmować już istniejący skład celny (typu A, C, D i E).

G.3.2        Wniosek o udzielnie pozwolenia.
Wniosek o udzielenie pozwolenia na prowadzenie magazynu żywności jest składany do dyrektora izby celnej właściwej ze względu na lokalizację magazynu.

G.3.3        Pozwolenie

Pozwolenie jest udzielane w drodze decyzji administracyjnej. Przy udzielaniu pozwolenia bierze się pod uwagę rozwiązania szczególne wynikającye z art. 40 ust. 2 rozp. 800/99. Z przepisu tego wynika, że pozwolenie na prowadzenie magazynu żywności może uzyskać tylko podmiot, który zobowiąże się na piśmie:

Ø      umieścić produkty w nienaruszonym stanie lub zamrożone i/lub po zapakowaniu w celu zaopatrzenia w prowiant we Wspólnocie na pokładach:

·        statków pełnomorskich, lub

·        samolotów wykonujących loty międzynarodowe, włącznie z lotami wewnątrzwspólnotowymi, lub

·        platform wiertniczych lub wydobywczych określonych w art. 44 rozp. 800/99;

 

Ø      prowadzić rejestr, umożliwiający właściwym władzom przeprowadzenie wszelkich niezbędnych kontroli i który wskazuje, w szczególności:

·        datę wprowadzenia żywności do magazynu,

·        numery seryjne dokumentów celnych, które są dołączone do produktów oraz dane szczegółowe dotyczące danego urzędu celnego,

·        informacje niezbędne do identyfikacji produktów na podstawie art. 5 ust. 4 rozp. 800,

·        datę opuszczenia przez produkty magazynu żywności,

·        numer rejestrowy i nazwy (jeżeli istnieją) statków lub samolotów, na których pokłady produkty zostały załadowane lub nazwę magazynu, do którego są przekazywane (zgodnie z art.43, rozporządzenia (WE) 800/99 dopuszcza się  wydanie zgody na przeniesienie  produktów do innego magazynu żywności),

·        datę załadunku;

 

Ø      prowadzić ten rejestr przez co najmniej trzy lata począwszy od końca bieżącego roku kalendarzowego;

Ø      współpracować w zakresie kontroli, w szczególności kontroli okresowych,

Ø      wpłacić kwoty, które będą od nich wymagane z tytułu zwrotu refundacji, w przypadku gdy stosuje się art. 42 rozp. 800/99.

 

W pozwoleniu wskazuje się urząd celny sprawujący bezpośredni nadzór nad magazynem. Kryteria dotyczące wyrażenia zgody muszą zapewniać możliwość sprawowania dozoru celnego towarów zgodnie z ich przeznaczeniem.

G.4         Wprowadzenie do magazynu żywności

Wprowadzenie towarów do magazynu żywności upoważnia ARR do wypłaty refundacji.

Wprowadzenie jest jednoznaczne z fizycznym wyprowadzeniem towaru za granicę, w związku z czym  postępowanie z dokumentami, jest analogiczne jak przy procedurze wywozu.

Wprowadzenie do magazynu odbywa się przy użyciu:

- zgłoszenia celnego do procedury wywozu,

- formularza wniosku o refundację oraz

- dokumentu T5 (w przypadku gdy urząd nadzoru nad magazynem nie jest urzędem wywozu).

 

Zgłoszenie celne może zostać złożone w urzędzie celnym nadzoru nad magazynem lub w innym właściwym urzędzie.

Wniosek o refundację powinien zostać wypełniony zgodnie z „Instrukcją wypełniania wniosku o refundację”, z tym że wniosek powinien być opatrzony nagłówkiem „Art. 40 Rozporządzenia (WE) Nr 800/99 – Magazyn żywnościowy -  PL”.

W dokumencie T5 wypełnia się pola 33, 103 i 104 (oraz ew. 105). W polu 104 pod nagłówkiem „Inne” umieszcza się zapis „Obowiązkowe wprowadzenie do magazynu żywnościowego – Art. 40 Rozporządzenia 800/1999”.

Przy wprowadzaniu do magazynu nie jest wymagane pozwolenie. W przypadku jednak gdy podmiot je przedstawi, pozwolenie będzie odsaldowane (ta pozorna nielogiczność wynika z faktu, że pozwolenie jednocześnie uprawnia i zobowiązuje do wywozu określonych produktów – z tego względu może zaistnieć sytuacja, gdy pprzedsiębiorcy będzie zależało na odsaldowaniu pozwolenia).

 

UC nadzoru nad magazynem żywności nanosi na dokumencie T5 adnotację, iż produkty zostały umieszczone w magazynie po sprawdzeniu, że zostały wprowadzone do rejestru magazynu.

G.5         Objęcie dozorem celnym.

Data objęcia dozorem celnym ma zasadnicze znaczenia dla obliczania wysokości refundacji. Jednak w przypadku magazynów żywności  istotna jest data objęcia dozorem celnym w magazynie. Data ta jest tożsama z datą złożenia odpowiednich dokumentów i fizycznego wprowadzenia towarów do magazynu.

G.6         Towary składowane w magazynie żywności

Z zastrzeżeniem przygotowywania posiłków produkty muszą opuścić magazyn w stanie niezmienionym.  Dopuszczalne jest jedynie:

 - mrożenie, 

- przepakowanie,

- wietrzenie

- etykietowanie (w tym zmiana etykiet). 

Przepakowanie i etykietowanie wymaga uprzedniej zgody dyrektora izby celnej (wyrażonej w formie decyzji – zgoda taka może być wyrażona już na etapie udzielania pozwolenia na prowadzenie magazynu) i nie może prowadzić do zmiany podpozycji produktu w nomenklaturze refundacji eksportowych (ERN) ani podpozycji towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN).

G.7         Posiłki na pokłady samolotów.

Zgodnie z art. 38 rozp. 800/99, produkty które zostały przygotowane przed załadunkiem, przeznaczone do spożycia na pokładzie samolotów lub statków pasażerskich, włącznie z promami, uważa się za przygotowane na pokładzie takich środków  transportu.

Zasada powyższa ma również zastosowanie do produktów składowanych w magazynie żywności.

Przygotowywanie posiłków jest uzależnione od zgody dyrektora właściwej izby celnej. Zgodna taka może być wyrażona bądź w pozwoleniu na prowadzenia magazynu, bądź później w drodze zmiany takiego pozwolenia.

Zgodna może być udzielona tylko wtedy, gdy eksporter przedstawi wystarczające dowody dotyczące ilości, rodzaju i cech produktów podstawowych, w odniesieniu do których ubiega się o refundację.

G.8         Wyprowadzenie towarów z magazynu żywności

Wyprowadzenie towarów z magazynu nie wymaga przedstawienia ich organom celnym (za wyjątkiem sytuacji opisanej w G.10) . Każde wyprowadzenie powinno być odnotowane w rejestrze prowadzonym przez podmiot prowadzący magazyn żywności.
Dowodem wyprowadzenia jest potwierdzenie dostawy na statek. Potwierdzenie może być zamieszczone na dokumencie handlowym (np. na fakturze, dokumencie dostawy) lub na innym, specjalnie do tego celu używanym dokumencie. Potwierdzenie powinno być podpisane przez kapitana statku lub samolotu albo przez inną upoważnioną osobę. Potwierdzenie powinno zawierać następujące informacje:

Þ    numer dokumentu,

Þ    pełne dane dot. towaru, w szczególności jego opis i ilość a także liczba i opis opakowań,

Þ    numer rejestracyjny i nazwa statku, samolotu lub platformy

Þ    data dostawy,

Þ    w przypadku dostawy na platformy wiertnicze dane identyfikacyjne środka transportu.

W przypadku dostawy do innego magazynu żywności lub dostawy do specjalnym miejsc przeznaczenia w innym państwie członkowskim, dowodem dostawy jest potwierdzony przez właściwy organ dokument T5.

G.9         Nadzór nad magazynem żywności

Prowadzący magazyn żywności zobowiązany jest prowadzić własny rejestr i odnotowywać każde wprowadzenie towarów do magazynu oraz sposób i termin ich zużycia. Każde wyprowadzenie winno być potwierdzone przez kapitana statku lub samolotu. Formę prowadzonych rejestrów uzgadnia się bezpośrednio z właściwym dyrektorem izby celnej. Rejestry muszą być zatwierdzane przez dyrektorów izb celnych, rejestr taki powinien zawierać niezbędne dane pozwalające na określenie w dowolnym czasie aktualnego stanu składowanych towarów oraz sposób ich rozdysponowania. 

G.10     Przemieszczanie towaru między magazynami żywności.

Towary składowane w magazynie żywności mogą być, za zgodą naczelnika właściwego urzędu celnego, wprowadzone do innego magazynu żywności.

Bez względu na to czy towar jest przemieszczany w ramach jednego kraju wspólnotowego czy kilku, przeniesienie odbywa się z zastosowaniem dokumentu T5.

H         AUTORYZACJA I WERYFIKACJA W RAMACH „NON – ANNEX I”.

H.1         Uwagi ogólne

Zasadniczą kwestią problematyki produktów przetworzonych „non-annex I” (nieobjętych załącznikiem nr I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską) jest system refundacji przyznawanych dla składników towarów przetworzonych na terytorium UE, a następnie wywożonych.

Przedsiębiorcy produkujący produkty nieobjęte załącznikiem I mogą rejestrować recepturę w Agencji Rynku Rolnego (skład ilościowy i jakościowy surowców użytych do przetworzenia i refundowanych przez UE). Skład ten (receptura) otrzymuje indywidualny kod (tzw. kod receptury). Organy celne zobowiązane są do wykonywania na wniosek ARR kontroli autoryzacyjnych zakładów produkcyjnych dla potrzeb zatwierdzenia przez ARR danego podmiotu, w celu dopuszczenia go do systemu rejestracji receptur.

Organy celne przeprowadzają również na wniosek ARR kontrole weryfikacyjne dotyczące przestrzegania stosowania receptur w ramach kontroli popłatnościowych na podstawie analizy ryzyka.

 

Podstawą do przeprowadzania kontroli autoryzacyjnych i weryfikacyjnych są przepisy ustawy – Prawo celne.  Odbywa się ona z odpowiednim stosowaniem przepisów dotyczących kontroli celnej.

 

Zamiast receptury, eksporter może we wniosku o refundację w polu C42 wpisać „analiza”, co oznacza że wnioskuje on o pobranie próbek i wypłatę refundacji na podstawie wyników badań. W takim przypadku organ celny zobowiązany jest do pobrania próbek. Należy zaznaczyć, ze koszty pobrania próbek i badania ponosi wnioskodawca.

 

Na towary przetworzone wystawiane jest przez ARR świadectwo refundacji na wartość refundacji do produktów rolnych wywożonych w postaci towarów przetworzonych non-annex I. Wzór świadectwa jest analogiczny do wzoru pozwolenia na wywóz.

Przedsiębiorca nie ma obowiązku, w odróżnieniu od pozwolenia, przedstawić organom celnym świadectwa, ponieważ nie podlega on saldowaniu przez organy celne. Jest on wymagany przez ARR dopiero w chwili przedłożenia wniosku o wypłatę refundacji.

H.2         Autoryzacja producentów towarów non-annex I do rejestrowania receptur w ARR

H.2.1         Wniosek ARR

W celu zarejestrowania receptury konieczne jest wcześniejsze autoryzowanie  producentów. Każdy przedsiębiorca, który będzie chciał rejestrować receptury będzie poddany kontroli autoryzacyjnej. ARR zwraca się do dyrektora właściwej izby celnej z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli autoryzacyjnej.

H.2.2         Kontrola

Organ celny w oparciu o wniosek przeprowadza kontrolę mającą na celu sprawdzenie:

  • czy producent prowadzi działalność w zakresie produkcji produktów przetworzonych non-annex I,
  • czy w zakładzie przechowywane są oddzielnie surowce wykorzystywane do wytwarzania produktów przetworzonych eksportowanych z dopłatą,
  • czy w zakładzie produkcyjnym prowadzona jest dokładna dokumentacja dla surowców, półproduktów oraz gotowych produktów przetworzonych (z wyszczególnieniem ich pochodzenia),
  • czy producent posiada możliwości archiwizacji dokumentacji produkcyjnej w porządku chronologicznym w okresie przynajmniej 5 lat od daty rozpoczęcia produkcji produktu o danej recepturze.

Po kontroli autoryzacji funkcjonariusz celny sporządza protokół z kontroli, który podpisywany jest przez osobę uprawnioną do reprezentowania producenta.

H.3         Weryfikacja receptur

H.3.1         Wniosek ARR

 

Kontrolę w ramach weryfikacji receptur wykonuje izba celna na wniosek Agencji Rynku Rolnego. Wniosek oparty jest na prowadzonej przez ARR analizie ryzyka i zawiera zlecenia do przeprowadzenia konkretnych czynności i dokładny opis zakresu kontroli.

ARR przekazuje wniosek o kontrolę wraz z kopią wniosku producenta o rejestrację receptury oraz potwierdzeniem jej zarejestrowania do właściwej izby celnej. Organ celny przeprowadzi kontrolę niezwłocznie po otrzymaniu dokumentów.

H.3.2         Kontrola

Organ celny w oparciu o wniosek ARR i kopię wniosku o rejestrację receptury dokonuje kontroli, której celem jest sprawdzenie:

Þ      zgodności receptury z praktyką produkcyjną,

Þ      dokumentacji produkcyjnej rejestrującej przebieg i parametry procesu przetwórczego objętego zarejestrowaną recepturą,

Þ      procesu produkcyjnego wytwarzania produktu, objętego zarejestrowana recepturą.

Elementem kontroli jest pobranie próbek celem sprawdzenia zgodności z recepturą.

Po kontroli weryfikacyjnej funkcjonariusz celny sporządza protokół z kontroli, który podpisywany jest przez osobę uprawnioną do reprezentowania producenta.

Powyżej opisane wzory dokumentów i tryb postępowania będą zawarte w odpowiednich przepisach krajowych.

facebook