Drohiczyn



Drohiczyn swoimi początkami sięga XI stulecia, kiedy to był ważnym ośrodkiem administracyjnym księstwa ruskiego. W 1253 r. odbyła się tu koronacja Daniela Romanowicza na króla Rusi Halickiej. Zniszczony przez Krzyżaków, Drohiczyn kolejno znajdował się w granicach admini­stracyjnych Litwy, Mazowsza i Korony W 1498 r. Drohiczyn otrzymał prawa miejskie, a na pocz. XVI w. został pierwszą stolicą Podlasia. Najstarszym zabytkiem miasta jest Góra Zamkowa, dawne średnio­wieczne grodzisko, podmywane obecnie przez rzekę Bug. W czasach świetności w Drohiczynie było pięć cerkwi i trzy kościoły. Po rozbiorach Polski, miasto zostało podzielone między Prusy i Austrię. Drohiczyn oddalony od współczesnych szlaków komunikacyjnych stracił na zna­czeniu, ale zachował swój niepowtarzalny zabytkowy charakter. Malo­wnicze okolice miasta były wykorzystywane do zdjęć plenerowych polskich filmów ("Kronika wypadków miłosnych", "Nad Niemnem"). Z dawnych zabytków architektury w Drohiczynie zachowało się kilka interesujących świątyń. Najwspanialszą z nich jest zespół katedralny p.w. Św. Trójcy z XVII-XVIII w. z barokowym klasztorem jezuitów, później pijarów. Obecnie mieści się tu Kuria Diecezjalna oraz Wyższe Seminarium Duchowne. Zachował się również zespół klasztorny franciszkanów z kościołem p.w. Wniebowzięcia NMP z XVII w.
W bu­dynkach poklasztornych urządzono muzeum diecezjalne, dom księży emerytów i liceum. Kolejnym dobrze zachowanym zabytkiem jest zes­pół klasztorny benedyktynek z późnobarokowym kościołem p.w Wszy­stkich Świętych. Kościół został wybudowany w I pół. XVIII w. Wyróżnia się on piękną rokokową fasadą z dwiema wieżami. Z pięciu cerkwi zachowała się jedynie cerkiew p.w. Św. Mikołaja Cudotwórcy z końca XVIII w. zbudowana w stylu klasycystycznym. Wciąż piękną panoramę Drohiczyna można podziwiać z południowej  strony Bugu.