Oprócz charakterystycznego przepisu, do jego upieczenia potrzebny jest specjalny sprzęt: składa się z drewnianego wałka - szerszego z jednej i cieńszego z drugiej strony, podpórek na których leży i obraca się wałek, misy na resztki oraz elektrycznych grzałek. Dawniej, gdy używano ognia, zamiast elektrycznej maszynki był ruszt. Palono brzozą lub olchą.
Wałek powinien być owinięty pergaminem i natarty masłem - aby później sękacz dał się łatwo zsunąć. Po zdjęciu z wałka ma charakterystyczny kształt - miniaturowego świerku. Ciekawa jest również struktura powstała przez zapiekanie kolejnych warstw ciasta na obracającym się rożnie.
Żywieniowcy odradzać będą spożycia tego ciasta, nie tylko ze względu na dużą ilość cukru, ale i cholesterolu - pochodzącego z dużej ilości jaj. Ciasto to jest niemal "obowiązkowe" na weselnych stołach.
Przepis
40 świeżych jajek, 1 litr kwaśnej śmietany, 1 kilogram mąki, 1 kilogram cukru, 0,5 kilograma masła, 0,5 kilograma margaryny, 2 cytryny, 4 cukry waniliowe, 4 dowolne zapachy.
Tłuszcze należy utrzeć z cukrem na jednolitą masę i dodać same żółtka. Potem dodać mąkę i śmietanę - ucierając aż powstaną pęcherzyki powietrza. Dodać cukry waniliowe, zapachy i sok z cytryn. Wszystko wymieszać. Z pozostałych białek należy ubić pianę w 8 porcjach. Przygotowane ciasto dzieli się również na 8 porcji i do każdej stopniowo dodaje świeżą pianę z 5 białek.
Masę polewa się powoli i cierpliwie na natłuszczony i obracający się wałek. Do tej czynności wymagana jest specjalna prawie płaska warząchewka, tak, aby rzadkie ciasto bez trudu po niej spływało.
Pieczenie trwa 3 godziny. Później sękacz musi zesztywnieć - około 6 godzin i dopiero wówczas może być zdjęty z wałka.