Dziga Wiertow (Dżiga Wiertow), a właściwie Dienis Arkadjewicz Kaufman (1896-1954)
Radziecki scenarzysta reżyser filmowy, twórca idei kroniki filmowej, jeden z najwybitniejszych dokumentalistów w dziejach kina.
Posłuchaj audycji
Dziga Wiertow urodził się 2 stycznia 1896 r.w Białymstoku w rodzinie żydowskich intelektualistów. Rozpoczął studia muzyczne w białostockim konserwatorium. W 1915 wyemigrował z rodziną do Rosji osiedlając się najpierw w Moskwie, a niedługo później w Petersburgu. Tam rozpoczął studia medyczne. Na potrzeby swojej twórczości poetyckiej, pisarskiej i politycznej przyjął pseudonim "Dziga Wiertow".
Był prekursor filmu dokumentalnego i publicystycznego, wielkim eksperymentatorem w dziedzinie montażu, kompozycji, ustawienia kamery i zdjęć trikowych.
Wiertow rozpoczął swoją karierę jako twórca kroniki filmowej w okresie wojny domowej. Zorganizował wokół miesięcznika filmowego "Kinoprawda" grupę młodych operatorów i montażystów, zwaną "Kinooko". Wiertow wysunął jako zasadę swej pracy hasło "chwytania życia na gorąco", tj. pokazywania realnych, surowych, "niepoddanych artystycznej obróbce" wydarzeń rzeczywistości. Jednak, jak sam artysta mówił, "nie zdjęcia na gorąco dla zdjęć na gorąco, lecz po to, by ukazać ludzi bez maski, bez szminki, uchwycić ich okiem aparatu w chwili, gdy nie grają, przeczytać ich myśli obnażone kamerą filmową..."
Pierwsze kroniki filmowe "Kinoprawda" montował Wiertow zgodnie z ówczesną praktyką z kilku niepowiązanych ze sobą tematów.
Niestrudzony eksperymentator, poeta radzieckiej rzeczywistości i śmiały nowator Dżiga Wiertow wszedł do historii światowego kina jako twórca filmu dokumentalnego, jako artysta poszukujący nowych środków wyrazu i wreszcie jako pierwszy teoretyk, któremu udało się odkryć prawa "wizualnej publicystyki".
Radio Białystok